ΕΔΩ ΕΛΛΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΙΛΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΜΩΑΜΕΘΑΝΩΝ ΚΤΛ
Λίγα λόγια για εμένα
ΠΟΛΥΤΕΧΝIΤΗΣ ΚΑΙ ΕΡΗΜΟΣΠΙΤΗΣ
Σύνδεσμοι


Η Μάργκαρετ Θάτσερ, η κοινωνική ρεβάνς και μερικές αλήθειες για το χρέος
1596 αναγνώστες
Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013
19:50

 

Αυτή την εβδομάδα μας άφησε χρόνους η Μάργκαρετ Θάτσερ, η «κόρη του μπακάλη» όπως ήθελε να λένε για την ίδια όσο διεκδικούσε την πρωθυπουργία της Βρετανίας. Η αλήθεια είναι ότι η κ. Θάτσερ ανήκε σε ένα περίεργο ανθρωπόμορφο είδος, ένα είδος παρασιτικού μύκητα, που κλωνοποιείται μέσα στο σώμα της ανθρωπότητας, αλλά δεν είχε και δεν έχει καμιά σχέση με το ανθρώπινο είδος, με την ίδια την ανθρωπότητα. Αυτή, μαζί με τον Ρ. Ρέιγκαν, που την ίδια σχεδόν περίοδο ήταν πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, υπήρξαν το δίδυμο της απόλυτης καταστροφής και του ανδραποδισμού σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι δυο τους ήταν στην εποχή τους ότι ήταν το δίδυμο Μουσολίνι και Χίτλερ στον μεσοπόλεμο.
 
 
Την εποχή της Θάτσερ περισσότεροι βρετανοί εργαζόμενοι έχασαν τις δουλειές τους, τα σπίτια τους, την ίδια την ζωή τους, απ’ ότι κατά την διάρκεια των βομβαρδισμών του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Έχασαν ότι είχαν κερδίσει με τον ιδρώτα και το αίμα που έχυσαν στα πεδία των μαχών για να απαλλαγεί η ανθρωπότητα από την βαρβαρότητα του φασισμού και του ναζισμού και να γλυτώσει μια και καλή από τις γενεσιουργές αιτίες της. Γι’ αυτό και αμέσως μετά τον πόλεμο γεννήθηκε το κοινωνικό κράτος, τα ανελαστικά δικαιώματα στην εργασία και στην κοινωνία, η καθολική κοινωνική ασφάλιση, οι δημοκρατικές ελευθερίες που μέχρι τότε ήταν υπό διαρκή διωγμό σ’ όλες τις χώρες, τα εκτεταμένα δημόσια αγαθά και υπηρεσίες με κριτήριο τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.

.......Όμως, συμβόλαιο τιμής δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ ανάμεσα στο λύκο και το πρόβατο, όσο κι αν νομίζει το δεύτερο ότι ο πρώτος έχει αλλάξει χούγια και συνήθειες. Με την Θάτσερ ο ηττημένος προπολεμικός κόσμος της ασύδοτης εξουσίας, της απόλυτης κυριαρχίας του ισχυρού, του νόμου της πυγμής και των τετελεσμένων, της μετατροπής του εργαζόμενου σε υποζύγιο και του πολίτη σε υπεξούσιο, που ηττήθηκε στα πεδία των μαχών, αλλά και στη συλλογική συνείδηση της κοινωνίας, επέστρεψε για να πάρει την εκδίκησή του....

Ήταν η πρώτη που διακήρυξε ανοιχτά ότι κοινωνία δεν υπάρχει. Μόνο άτομα που το καθένα παλεύει για την δική του επιβολή, για την δική του προσωπική ατζέντα. Η ίδια η έννοια του ικανότερου ταυτίστηκε ανοιχτά και ξεκάθαρα με τον ισχυρότερο. Αυτός που επικρατεί παντί μέσο και τρόπο είναι ικανότερος από τον άλλο που χάνει και βρίσκεται στην ανεργία, ή αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης. Γι’ αυτό και δεν μπορεί να ζητά την βοήθεια της κοινωνίας, ή του κράτους για την δική του ανικανότητα, για την δική του αποτυχία. Το δόγμα της επιβίωσης του ικανότερου κατά τα πρότυπα της παλιάς βικτωριανής Βρετανίας υπήρξε το ακλόνητο πιστεύω της Θάτσερ........

 

Ακόμη και η «ορθόδοξη» Ναυτεμπορική (25/8/2001) δεν μπορούσε να μην παρατηρήσει την εποχή του απόγειου της πολιτικής που εγκαινίασε η Θάτσερ στην Βρετανία και ο Ρέιγκαν στις ΗΠΑ: «ακόμα και στις Hνωμένες Πολιτείες -την κοιτίδα, τρόπον τινά, της τάσης αυτής- οι ιδιωτικοποιήσεις έxουν αρxίσει να xάνουν το λούστρο τους. Eτσι, θεωρούνται υπεύθυνες για το τεράστιο έλλειμμα ηλεκτρικής ενέργειας, που ταλανίζει τη μεγαλύτερη και, κατά τεκμήριο, πιο ανεπτυγμένη οικονομία του πλανήτη. Aντίθετα, η παραμονή του δημόσιου ελέγxου στις εταιρείες παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στην Eυρώπη δεν δημιούργησε τέτοια προβλήματα, παρά τη μετοxοποιήση της Electricite De France για παράδειγμα. Bέβαια, στο σημείο αυτό, να πούμε ότι η ηλεκτρική ενέργεια πωλείται σε τιμές σxεδόν διπλάσιες στην Eυρώπη από ό,τι στις HΠA. Ειδικά στον τομέα της παραγωγής και της διανομής της ηλεκτρικής ενέργειας, όμως, οι απαραίτητες επενδύσεις είναι πολύ μακροπρόθεσμης απόδοσης και έτσι η ανταγωνιστική συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, τουλάχιστον στην Ευρώπη, κατάφερε να είναι μόνο συμπληρωματική. Συνολικά, πάντως, οι ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων επιχειρήσεων στον ανεπτυγμένο κόσμο δείχνουν σημάδια κόπωσης και ακόμα και οι πιο φιλελεύθεροι οικονομολόγοι στις HΠA έχουν τώρα δεύτερες σκέψεις για το θέμα αυτό. Βέβαια, η έκταση των ιδιωτικοποιήσεων διαφέρει από xώρα σε xώρα και, φυσικά, στην Ελλάδα, η καθυστέρηση είναι οφθαλμοφανής. Aν όμως εξετάσουμε την περίπτωση της Mεγάλης Bρετανίας και μάλιστα στην πιο σκληρή περίοδο των ιδιωτικοποιήσεων κατά την πρωθυπουργία της σιδηράς κυρίας Mάργκαρετ Θάτσερ, τα συμπεράσματα θα είναι πολύ ενδιαφέροντα. Έτσι, οι δαπάνες του βρετανικού Δημοσίου, ως ποσοστό του AEΠ, ήταν μεγαλύτερες, όταν εγκατέλειψε την εξουσία η σιδηρά κυρία, από ό,τι τη xρονιά που είxε αναλάβει την πρωθυπουργία για πρώτη φορά. Kαι ο λόγος ήταν ακριβώς το κόστος των... ιδιωτικοποιήσεων. Διότι οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, για να αναλάβουν το έργο της λειτουργίας των σιδηροδρόμων για παράδειγμα, ήταν τόσο μεγάλο που οι δαπάνες του προϋπολογισμού ήταν τελικά μεγαλύτερες από το αν οι επιχειρήσεις αυτές παρέμεναν υπό δημόσιο έλεγχο».

 

.......

Δ.Καζάκης 

γγ ΕΠΑΜ

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
1 ψήφος

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
ΧΡΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κ.Α.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
18/11ΚΛΕΙΣΙΜΟ 17 ΝΟΕ
17/11ΚΛΕΙΣΙΜΟ 16 ΝΟΕ
17/11ΚΛΕΙΣΙΜΟ 15 ΝΟΕ
17/11ΚΛΕΙΣΙΜΟ 14 ΝΟΕ
13/11ΚΛΕΙΣΙΜΟ 13 ΝΟΕ
10/11ΚΛΕΊΣΙΜΟ 10 ΝΟΕ
10/11ΚΛΕΙΣΙΜΟ 9 ΝΟΕ
8/11ΚΛΕΙΣΙΜΟ 8 ΝΟΕ
7/11ΚΛΕΊΣΙΜΟ 7 ΝΟΕ
7/11ΚΛΕΙΣΙΜΟ 6 ΝΟΕ
7/11ΚΛΕΙΣΙΜΟ 3 ΝΟΕ
2/11ΚΛΕΙΣΙΜΟ 2 ΝΟΕ
1/11ΚΛΕΙΣΙΜΟ 1 ΝΟΕ
1/11ΚΛΕΙΣΙΜΟ 31 ΟΚΤ